Native Modules vs Turbo Modules

React Native’de “JS’ten native çağır” ihtiyacı iki nesil API ile karşılanır: klasik Native Modules ve New Architecture’ın Turbo Modules’u. İkisi aynı problemi çözer gibi görünür; sözleşme, keşif, threading ve tooling kökten farklıdır.

Karar “hepsini migrate et” veya “legacy yeter” değil; çağrı sıklığı, tip riski ve New Arch roadmap’ine göre önceliktir.

Klasik Native Modules: runtime keşif

Eski stil native çağrı örneği:

import { NativeModules } from 'react-native';
const { DeviceInfo } = NativeModules;
await DeviceInfo.getBatteryLevel();

Native taraf uygulama başlangıcında module map’i JS’e açar. Bridge (eski JSON köprüsü) üzerinden async mesaj gider, cevap Promise ile döner.

Artı: basit model, bol dokümantasyon, eski kütüphaneler hazır. Eksi: yanlış modül adı → undefined (compile-time yakalanmaz); performans bridge ile sınırlı; New Arch’da interop (geçici köprü katmanı) maliyeti.

getConstants() erken hydrate için kullanışlıdır ama eager init maliyeti yaratır.

Turbo Modules: compile-time sözleşme

Spec üzerinden tip güvenli çağrı:

import NativeDeviceInfo from './NativeDeviceInfo';
const level = await NativeDeviceInfo.getBatteryLevel();

Turbo Modules Spec-first yaklaşım kullanır: TypeScript/Flow ile API tanımlarsınız, codegen (kod üreteci) platform iskeletini üretir. JSI (doğrudan çağrı) ile lazy init — modül ilk çağrıda yüklenir. TurboModuleRegistry.getEnforcing fail-fast sunar: modül yoksa erken patlar, sessiz undefined değil.

Sync çağrı mümkündür — dikkatli kullanıldığında. Storage okuma gibi milisaniye altı işler için bridge overhead’i kalkar. Sync JS thread’i bloklama riski taşır.

Derin karşılaştırma

Boyut	Native Modules	Turbo Modules
Keşif	Runtime module map	Spec + codegen
Taşıma	Bridge JSON	JSI binding
Init	Genelde eager	Lazy (ilk çağrıda)
Tip güvenliği	Zayıf	Güçlü (Spec)
Sync çağrı	Pratikte yok	Mümkün (disiplin şart)
New Arch uyumu	Interop	Birinci sınıf
Öğrenme eğrisi	Düşük	Orta-yüksek

Interop “çalışıyor” demek “optimal” demek değildir. Hot path’teki legacy modül her çağrıda ekstra maliyet öder.

Performans: sayılarla düşünmek

Bridge async çağrısı tipik olarak yüzlerce mikrosaniye ile birkaç milisaniye overhead taşır. Saniyede 10 çağrı tolere edilir; saniyede 1000 analytics event bridge üzerinden frame drop üretir.

Sync Turbo serileştirmeyi sıfırlar; native implementasyonunuz 5ms sürüyorsa JS thread 5ms bloklanır. Kazanç her zaman “Turbo’ya geç” değil; doğru API + doğru thread’dir.

Ne zaman migrate etmeli?

Hemen düşünün:

Sık çağrılan API: storage, feature flag, analytics batch
New Arch 6 ay içinde production’da
Kütüphane yayınlıyorsunuz
Tip hataları production’a sızıyor
Sync okuma ihtiyacı var

Bekleyebilirsiniz:

Yılda bir kez çağrılan sarmalayıcı
Yakında silinecek ekran
Vendor SDK henüz New Arch dokümantasyonu sunmuyor
Surface küçük ve crash riski sıfır

Karar: çağrı_sıklığı × tip_riski × New_Arch_hedefi. Yüksek × yüksek × evet = migrate now.

Migrasyon pattern’i

Birinci kural: API davranış parity’si. Spec’i mevcut API’den çıkarın; JS tüketicileri değişmemeli.

Tüm NativeModules.* envanteri; hot path’leri işaretleyin
Spec yazın + codegen (Android + iOS)
Facade’da Turbo + legacy fallback
Feature flag ile cohort rollout
Metrikler stabil → legacy kaldırın
ESLint: doğrudan NativeModules import yasak

Facade örneği — Turbo varsa onu, yoksa legacy kullanır:

import { NativeModules } from 'react-native';
import NativeSample from './specs/NativeSample';

export function add(a: number, b: number): number {
  if (NativeSample) {
    return NativeSample.add(a, b);
  }
  return NativeModules.SampleLegacy.add(a, b);
}

Codegen çıktısını commitlemeyin — her build’de üretilsin. CI’da codegen adımını quality gate’e ekleyin.

View’lar ayrı konu

Native module Turbo’ya geçmek, native component’in Fabric’e geçmesi demek değildir. Eski ViewManager → Fabric Spec ayrı migrasyon. Sadece Turbo’ya geçip custom view’ları Paper’da bırakmak hibrit acı üretir.

Platform parity ve R8

Nullable dönüş, array vs object, enum representation platformlar arası test edilmeli.

R8 obfuscation Turbo kayıt sınıflarını silebilir. proguard-rules.pro’da codegen keep kuralları güncel tutun. Release’de “modül bulunamadı” çoğu zaman keep eksikliğidir.

Production checklist

Tüm NativeModules.* envanteri çıkarıldı
Hot path’ler önceliklendirildi
Spec + codegen Android/iOS yeşil
Facade + legacy fallback test edildi
Interop’tan çıkış tarihi backlog’da
R8/ProGuard keep güncel
New Arch açık/kapalı matrix test
Custom view varsa Fabric planı var
ESLint: NativeModules import yasak

Özet

Native Modules RN’i büyüttü; Turbo Modules onu ölçeklenebilir native sınıra taşır. Legacy’yi şeytanlaştırmak yerine hangi yüzeyin hâlâ bridge ekonomisinde yaşadığını bilerek migrate edin. Interop geçici köprüdür — kalıcı mimari değil.